“GELUKKIG NIEUWJAAR, MAM” — Het laatste bericht dat vanuit de Zwitserse bar werd verstuurd voordat de brand uitbrak, en een bericht dat elke moeder kon lezen zonder in tranen uit te barsten.

Crans-Montana, 15 januari 2026 – Een simpele nieuwjaarsgroet, verzonden slechts enkele minuten na middernacht, is het meest hartverscheurende symbool geworden van de ramp in bar Le Constellation. Het is een sms-bericht van drie woorden, geschreven door de 16-jarige Arthur Moreau, die samen met tientallen anderen vastzat in de vlammen:

“Gelukkig nieuwjaar, mam”

Dat bericht werd verzonden om 00:04 uur op 1 januari 2026, precies vier minuten na de jaarwisseling en ongeveer 45 minuten voordat de brand bij de brandweer werd gemeld. Arthur, een Franse student die met zijn familie op vakantie was in Crans-Montana, was met een groep tienervrienden in Le Constellation om de komst van 2026 te vieren. Hij verliet de club niet levend.

Arthurs telefoon werd verbrand maar nog leesbaar teruggevonden in de binnenzak van zijn jas. Toen zijn moeder, een inwoonster van Chambéry, het toestel overhandigde aan de Frans-Zwitserse grenspolitie, ontdekten rechercheurs het ongelezen bericht in de WhatsApp-chat. Mevrouw Moreau zag het bericht pas om 5:47 uur ‘s ochtends, toen ze een telefoontje van de autoriteiten ontving met het bericht van de dood van haar zoon.

Die drie woorden – “Gelukkig Nieuwjaar, mam” – braken de harten van een heel land. Arthurs moeder verklaarde in een emotioneel interview op de Franse televisie: “Hij wilde me laten weten dat hij van me hield, dat hij zelfs op dat vreselijke moment aan me dacht. Hij schreef niet ‘help’, hij schreef niet ‘ik ga dood’. Hij schreef ‘Gelukkig Nieuwjaar, mam’. Alsof hij wilde dat ik geloofde dat hij ‘s ochtends voor het ontbijt thuis zou zijn. Ik krijg geen lucht als ik eraan denk.”

Het bericht werd in een wazige versie getoond tijdens een gezamenlijke persconferentie van de politie van het kanton Wallis en de Zwitserse federale politie. De onderzoeksrechter legde uit: “Dit sms-bericht is niet zomaar een nieuwjaarsgroet. Het is de laatste bewuste gedachte van een 16-jarige jongen die stervende was. Het laat zien dat hij tot zijn laatste moment hoopte te overleven, om zijn familie weer te zien. Maar het laat ook zien dat hij op de een of andere manier wist dat hij het niet zou redden.”

Onderzoek bevestigde dat Arthur zich in het binnenste gedeelte van de kamer bevond, vlakbij de trap naar de bovenverdieping – een van de weinige vluchtroutes, maar deze werd al snel gevuld met dikke, giftige rook. Volgens overlevende getuigen probeerde Arthur een jonger meisje de trap op te helpen, maar werd hij overmand door koolmonoxidevergiftiging voordat hij kon ontsnappen.

Een huiveringwekkend detail kwam de afgelopen uren aan het licht: het bericht werd verzonden op hetzelfde moment dat een andere jongen, ook 16 jaar oud, een kort filmpje van 12 seconden opnam waarin Arthur lachend in de camera kijkt en zegt: “Gelukkig nieuwjaar allemaal! Tot morgen!” Dat filmpje, dat werd teruggevonden op de telefoon van een overlevende vriend, is overhandigd aan de onderzoekers en wordt geanalyseerd om eventuele akoestische of visuele afwijkingen te identificeren in de seconden voordat de vlammen uitbraken.

De moeder van Arthur gaf toestemming voor de publicatie van het bericht (anoniem en in een wazige versie) om de aandacht te vestigen op de zaak en iedereen met informatie aan te moedigen zich te melden. “Als iemand iets heeft gezien, als iemand weet wie dat dreigende bericht van vijf woorden een uur geleden heeft gestuurd… zeg het alsjeblieft. Voor Arthur. Voor alle andere moeders.”

Zwitserland is in rouw. Dat “Gelukkig Nieuwjaar, mam” klinkt als een universeel afscheid, een laatste gedachte aan liefde te midden van de hel. En terwijl forensische technici de camera’s, de brandversnellers en de resten van het hangslot op de nooddeur blijven onderzoeken, hangt er één vraag boven het hele land: wie wilde dat het nieuwjaarsfeest in een brand zou eindigen?

De pijn houdt nooit op. En Arthurs boodschap, die drie simpele, hartverscheurende woorden, zijn nu al het symbool geworden van een nacht die Zwitserland – en heel Europa – nooit zal vergeten.