HETE NIEUWS: GEERT WILDERS GEEFT TOE DAT HET EEN “ZWARTE DAG” IS VOOR DE PVV – PARTIJ UIT ELKAAR GESCHEURD NA DRAMATISCHE VERKIEZINGSCAMPAGNE MISLUKKING 2025!

Geert Wilders heeft vandaag zelf toegegeven dat het een “zwarte dag” is voor de Partij voor de Vrijheid. Na de dramatische nederlaag bij de verkiezingen van 2025 lijken de problemen zich op te stapelen. Massale opstappen van prominente leden en felle kritiek op de campagne hebben de partij in een diepe crisis gestort. Wat ooit een onstuitbare opmars leek, verandert nu in een chaotische terugval. Wilders erkent openlijk dat de partij niet langer de wind in de zeilen heeft zoals voorheen.

Dit moment markeert mogelijk het einde van een tijdperk waarin de PVV ongekend populair was onder een grote groep kiezers.

De verkiezingscampagne van 2025 werd door veel insiders al vroeg als zwak bestempeld. Het verhaal was hetzelfde als altijd: harde taal over migratie, islam en de EU. Maar voor veel stemmers voelde het niet meer fris of overtuigend aan. De herhaling van oude slogans leidde tot verveling bij de zwevende kiezer. Terwijl andere partijen nieuwe thema’s oppakten zoals woningnood, inflatie en zorg, bleef de PVV hangen in het vertrouwde narratief. Dit gebrek aan vernieuwing kostte de partij naar schatting tienduizenden stemmen die in 2023 nog wel binnenkwamen.

Analisten wijzen erop dat de campagne te veel gericht was op polarisatie in plaats van oplossingen.

Binnen de partij zelf groeit de onvrede explosief. Meerdere Kamerleden en lokale politici hebben hun lidmaatschap opgezegd of zijn overgestapt naar andere groeperingen. Namen als voormalig Statenleden en prominente activisten noemen de leiding “verblind door succes” en “niet meer in contact met de basis”. De harde kern rond Wilders blijft loyaal en verdedigt hem fel op sociale media. Maar die kern alleen is te klein om de partij electoraal overeind te houden. Zonder bredere aantrekkingskracht dreigt de PVV terug te vallen naar de marges van de politiek, zoals in de beginjaren.

Social media ontploft momenteel van woede en teleurstelling onder zowel tegenstanders als teleurgestelde sympathisanten. Hashtags als #ZwarteDagVoorPVV en #PVVInCrisis trenden al urenlang. Veel berichten zijn bitter: “Wilders heeft ons jarenlang beloofd dat hij Nederland zou redden, maar nu redt hij zichzelf niet eens meer.” Anderen zijn milder en hopen op een snelle koerswijziging. De polarisatie is echter groter dan ooit. Zelfs binnen de PVV-kiezersgemeenschap zijn er discussies over alternatieven zoals Forum voor Democratie, JA21 of de nieuwe bewegingen rond Lidewij en Eerdmans.

De coalitie rond het kabinet-Schoof voelt de schokgolven direct. De PVV was de grootste fractie en leverde cruciale steun voor het regeerakkoord. Nu de partij verzwakt is, staan andere partijen sterker in onderhandelingen over begrotingen en wetgeving. VVD, NSC en BBB ruiken hun kans om meer invloed te krijgen. Premier Dick Schoof moet nu balanceren tussen het behouden van de PVV als partner en het voorkomen van een totale implosie. Politieke commentatoren voorspellen dat dit de stabiliteit van het kabinet ernstig in gevaar brengt.

Wilders zelf probeert de schade te beperken met felle tweets en video’s. Hij noemt de kritiek “complotten van de elite” en roept zijn achterban op om standvastig te blijven. Toch is de toon defensiever dan ooit tevoren. Waar hij vroeger triomfantelijk sprak over overwinningen, klinkt nu vooral frustratie door. Dit is een opvallende ommekeer voor iemand die altijd de aanval koos. Veel analisten zien hierin een teken dat de onstuitbare leider voor het eerst echt kwetsbaar is geworden.

De opkomst van alternatieven binnen het rechtse spectrum speelt een grote rol in de crisis. Lidewij Woordhout en Diederik van Vliet van JA21 winnen terrein onder teleurgestelde PVV-stemmers. Ook Eerdmans van Forum voor Democratie probeert de ruimte op te vullen met een vergelijkbare anti-establishment toon. Deze partijen bieden een frisser geluid en lijken beter in te spelen op actuele zorgen zoals woningnood en energieprijzen. Voor veel kiezers voelen zij aan als een logisch vervolg op de PVV zonder de bagage van de laatste jaren.

De harde kern van de PVV blijft echter onverzettelijk. Op partijbijeenkomsten en in lokale afdelingen klinkt nog steeds het vertrouwde gejuich bij Wilders’ speeches. Deze groep ziet de crisis als een tijdelijke dip en gelooft dat de partij sterker terugkomt. Zij wijzen op de successen van het verleden en de blijvende populariteit van de anti-migratieboodschap. Toch erkennen zelfs zij dat de partij vernieuwing nodig heeft om weer te groeien. De vraag is of Wilders bereid is om die vernieuwing door te voeren of dat hij vasthoudt aan de oude formule.

De gevolgen voor het asielbeleid zijn al zichtbaar. Wetten die door Faber werden doorgedrukt, staan nu onder druk omdat de PVV minder zetels heeft en minder onderhandelingsmacht. Andere coalitiepartners kunnen eisen stellen of vertragen. Dit leidt tot frustratie bij de PVV-basis die juist harde maatregelen verwachtte. De beloftes uit het regeerakkoord lijken verder weg dan ooit. Dit versterkt het gevoel van verraad onder de kiezers die juist op de PVV stemden om verandering te forceren.

Binnen de Tweede Kamer is de sfeer gespannen. PVV-Kamerleden lijken verdeeld: sommigen verdedigen Wilders loyaal, anderen zwijgen of geven subtiel kritiek. De fractiediscipline staat op het spel. Als meer leden opstappen, kan de fractie snel krimpen en de coalitie verliezen haar meerderheid. Dit scenario wordt door Haagse insiders als reëel beschouwd. De komende weken zullen cruciaal zijn om te zien of de partij zich kan herpakken of verder afglijdt.

Op lokaal niveau is de schade al merkbaar. In provincies en gemeenten waar de PVV sterk was, dalen de ledenaantallen. Lokale lijsttrekkers klagen over gebrek aan ondersteuning vanuit Den Haag. De campagne van 2025 werd centraal aangestuurd, maar miste lokale inbedding. Dit leidde tot een disconnect tussen de landelijke boodschap en de dagelijkse zorgen van kiezers. Veel mensen voelen zich niet meer gehoord en zoeken elders hun heil.

De toekomst van Geert Wilders zelf staat ter discussie. Op 62-jarige leeftijd wordt hij door sommigen gezien als een leider die zijn beste tijd heeft gehad. Er is sprake van generatiewisseling binnen de partij, maar Wilders heeft altijd alle touwtjes in handen gehouden. Een opvolger is niet zichtbaar en dat maakt de crisis extra diep. Zonder duidelijke opvolging dreigt de PVV een one-man-show te blijven die afhankelijk is van één persoon.

Toch is het te vroeg om de PVV af te schrijven. De partij heeft in het verleden al meerdere tegenslagen overleefd. De anti-migratie sentimenten zijn nog steeds wijdverspreid in Nederland. Als Wilders erin slaagt om de campagne te vernieuwen en nieuwe thema’s oppakt, kan de partij snel herstellen. De komende maanden zullen tonen of hij die veerkracht nog heeft of dat dit echt het begin van het einde is.

Voor de kiezer blijft de vraag openstaan: blijf je loyaal aan de PVV of zoek je een alternatief? Veel mensen twijfelen nu serieus. Platforms als X en Facebook stromen vol met discussies over overstappen naar JA21, FVD of zelfs naar gematigder partijen als NSC of BBB. De politieke aardbeving is nog lang niet voorbij en de naschokken zullen de Nederlandse politiek nog maandenlang beheersen.

Dit alles toont aan hoe kwetsbaar zelfs de sterkste partijen zijn in een gepolariseerd landschap. De PVV heeft jarenlang geprofiteerd van woede en onvrede, maar nu keert die dynamiek zich tegen haar. Of dit het einde is van een tijdperk of slechts een diep dal, zal de tijd leren. Eén ding is zeker: de “zwarte dag” die Wilders zelf noemde, zal nog lang in de herinnering blijven als een keerpunt in de Nederlandse politiek.