SCHOKGOLF DOOR HEEL NEDERLAND: D66, VVD en CDA veroorzaken MASSALE WOEDE met voorstel voor NIEUWE MINORITEITSREGERING – Bevolking ontploft van woede en schreeuwt: “Wat doen we in godsnaam?!” – En de DONKERE WAARHEID achter dit plan laat MILJOENEN Nederlanders sprakeloos en VERBISTERD achter bij het GROOTSTE POLITIEKE COMPLOT van dit decennium!

Op 9 januari 2026 maakten de partijleiders van D66, VVD en CDA een historische aankondiging die de Nederlandse politiek op zijn kop zet. Rob Jetten, Dilan Yeşilgöz en Henri Bontenbal verklaarden gezamenlijk dat zij een minderheidskabinet willen vormen. Dit besluit volgde op wekenlange intensieve onderhandelingen op landgoed De Zwaluwenberg in Hilversum onder leiding van informateur Rianne Letschert.

De drie partijen beschikken samen slechts over 66 zetels in de Tweede Kamer, wat tien zetels tekort is voor een meerderheid. In de Eerste Kamer is de situatie nog nijpender met slechts 22 van de benodigde 38 zetels. Dit betekent dat elk wetsvoorstel, elke begroting en elk belangrijk besluit steun moet zoeken bij oppositiepartijen.

Nederland kent geen sterke traditie van minderheidskabinetten. Het enige recente voorbeeld is Rutte I, dat gedoogsteun kreeg van de PVV. Zonder vaste gedoogpartner wordt dit experiment nog riskanter en onvoorspelbaarder voor de stabiliteit van het land.

De aankondiging leidde direct tot felle reacties in de samenleving. Veel Nederlanders voelen zich verraden en uiten hun frustratie openlijk op sociale media met kreten als “Wat doen we in godsnaam?!”. De volkswoede richt zich vooral op het gebrek aan daadkracht en het risico op eindeloze politieke gekibbel.

Peilingen tonen aan dat slechts een derde van de bevolking positief staat tegenover dit minderheidskabinet. Onder kiezers van de VVD is de onvrede bijzonder groot, met meer dan de helft die zich niet vertegenwoordigd of zelfs in de steek gelaten voelt door deze keuze.

D66-leider Rob Jetten, die waarschijnlijk premier wordt, probeert het tij te keren door te spreken over vertrouwen. Hij benadrukt dat het hard werken wordt maar dat het kabinet het kan. Toch blijft de vraag hangen hoe realistisch dit optimisme is in een gepolariseerd politiek landschap.

De formatie begon na de vervroegde verkiezingen van 29 oktober 2025, die volgden op de val van het kabinet-Schoof. D66 en PVV werden beide de grootste met 26 zetels, maar een rechtse coalitie bleek onmogelijk door onderlinge blokkades.

VVD-leider Dilan Yeşilgöz drong lang aan op toetreding van JA21 voor een rechtser profiel. Met JA21 erbij zouden ze 75 zetels halen, maar D66 blokkeerde dit vanwege ideologische verschillen. Dit leidde tot de huidige impasse en de keuze voor een puur driepartijenkabinet.

CDA-voorman Henri Bontenbal spreekt over een nieuwe politieke realiteit. Hij hoopt dat dit minderheidskabinet leidt tot een cultuurverandering waarin partijen vaker over de eigen schaduw heen stappen. Critici zien hierin echter slechts een excuus voor falen.

De oppositie reageert scherp. PVV-leider Geert Wilders heeft al aangekondigd geen enkele steun te zullen geven. GroenLinks-PvdA voelt zich buitengesloten en bekritiseert de VVD voor het blokkeren van een breder centrumkabinet.

BBB-leider Caroline van der Plas noemt het een slecht begin omdat het geen recht doet aan een midden-rechtse koers. Toch laat haar partij de deur op een kier voor per-voorstel-steun. Dit toont de opportunistische houding die het kabinet kan verwachten.

Experts waarschuwen voor de risico’s. Een minderheidskabinet moet bij elk dossier onderhandelen, wat leidt tot compromissen, vertragingen en mogelijke instabiliteit. De Eerste Kamer biedt extra complicaties door het grote zeteltekort.

De financiële uitdagingen zijn enorm. Het kabinet wil miljarden extra investeren in defensie om aan de NAVO-norm te voldoen. Tegelijkertijd moeten keuzes gemaakt worden over zorg, sociale zekerheid en belastingen, waar de partijen ideologisch ver uit elkaar liggen.

D66 wil progressieve investeringen in onderwijs en klimaat, terwijl VVD pleit voor lagere lasten en CDA zoekt naar balans. Zonder meerderheid wordt elke euro onderwerp van eindeloze onderhandelingen met partijen die eigen agenda’s hebben.

De donkere waarheid achter dit plan is dat het een wanhoopsdaad lijkt na maanden vastgelopen formatie. Partijen wilden geen grotere coalitie met links of radicaal rechts, dus kiezen ze voor deze onzekere variant in plaats van nieuwe verkiezingen.

Miljoenen Nederlanders voelen zich machteloos. In een tijd van economische onzekerheid, geopolitieke spanningen en binnenlandse problemen zoals woningnood en zorgkosten, verlangt het volk naar een stabiel en daadkrachtig kabinet.

In plaats daarvan krijgen ze een experiment dat de politieke crisis mogelijk verlengt. De vraag is niet of dit kabinet valt, maar wanneer. Slechts 11 procent gelooft dat het de volle termijn haalt.

Toch proberen de partijleiders vertrouwen uit te stralen. Jetten spreekt over brede steun op grote thema’s zoals veiligheid en economie. Yeşilgöz benadrukt dat dit geen keuze uit noodzaak is maar een bewuste stap naar een nieuwe aanpak.

De realiteit is echter hard. Oppositiepartijen zoals SP, PvdD en JA21 uiten woede en zien het als een gemiste kans voor echte verandering. Zelfs binnen de eigen achterban groeit het ongenoegen snel.

Dit minderheidskabinet symboliseert de diepere crisis in de Nederlandse democratie. Fragmentatie, blokkades en gebrek aan compromisbereidheid maken echte meerderheden bijna onmogelijk. Het resultaat is een zwak kabinet dat afhankelijk is van grillen.

De komende weken moeten de partijen het regeerakkoord afronden en steun zoeken bij anderen. Informateur Letschert gaat door met gesprekken, maar de scepsis overheerst. Zal dit leiden tot een functionerend kabinet of tot nieuwe chaos?

De bevolking kijkt toe met gemengde gevoelens van hoop en wanhoop. Velen vragen zich af waarom partijen niet gewoon teruggingen naar de kiezer. In plaats daarvan krijgen we een fragiel bouwwerk dat elk moment kan instorten.

Dit politieke avontuur kan de geschiedenis ingaan als het begin van een nieuwe fase, of als het ultieme bewijs van falend leiderschap. De tijd zal leren of Nederland deze schokgolf overleeft zonder blijvende schade.

De woede in het land is begrijpelijk. Mensen willen oplossingen, geen excuses. Het plan van D66, VVD en CDA voelt voor velen als een belediging aan het adres van de kiezer die verandering eiste.

Toch blijft er een kleine kans dat dit experiment lukt. Als de partijen slim onderhandelen en oppositie bereid is mee te denken, kan er vooruitgang komen op urgente dossiers. De kans daarop lijkt echter klein.

Voor nu domineert de verbijstering. Nederland staat aan de rand van een politiek experiment dat zeldzaam en riskant is. De donkere waarheid is dat niemand echt weet hoe dit afloopt, en dat maakt de woede alleen maar groter.

De toekomst hangt af van flexibiliteit en moed. Maar met zoveel vijandigheid in de Kamer en in de samenleving, lijkt de weg naar stabiliteit langer en moeilijker dan ooit tevoren in de recente geschiedenis.

Dit is meer dan een formatie. Dit is een test voor de Nederlandse democratie zelf. Zal ze slagen of zal ze falen? De komende maanden geven het antwoord, maar de eerste schokgolven voelen al als een waarschuwing.