In de rivier de Dordtse Kil bij Dordrecht heeft de Nederlandse politie een aangrijpende ontdekking gedaan die tot grote verslagenheid heeft geleid bij familie, vrienden en buurtbewoners. Op ongeveer dezelfde plek waar eerder de schoen met daarin de voet van de sinds december 2023 vermiste zestienjarige Yoran Krol werd gevonden, is nu ook een schoen met een voet van de 75‑jarige Marijke de Groot aangetroffen.

Deze vondsten markeren een tragische wending in twee langdurige vermissingszaken die de regio al geruime tijd in de greep houden, en roepen vragen op over de omstandigheden waaronder deze slachtoffers zijn verdwenen en hoe de resten in hetzelfde gebied terecht zijn gekomen.

Marijke de Groot uit Oud‑Beijerland werd sinds maart 2024 vermist. Haar verdwijning veroorzaakte veel onrust in de lokale gemeenschap, vooral toen haar fiets kort na haar verdwijnen werd aangetroffen tegen een bankje aan de oever van de Dordtse Kil bij ’s‑Gravendeel. Haar portemonnee en bankkaarten lagen nog in de fietstas, wat leidde tot speculatie over wat er met haar gebeurd kon zijn.

De ontdekking van de schoen met daarin de voet, die later door forensisch onderzoek aan haar werden gelinkt, werd pas recentelijk officieel bekendgemaakt, waardoor de familie eindelijk een deel van de antwoorden kreeg waarop ze zo lang hadden gewacht.

De zestienjarige Yoran Krol verdween eind december 2023 nadat hij een avond bij een jongerencentrum in Almkerk had doorgebracht. Hij keerde niet terug naar huis in Sleeuwijk, en zijn verdwijning leidde tot een grootschalige zoektocht. Kort daarna werd zijn fiets bij de Merwedebrug aangetroffen en later werd zijn jas uit de Merwede gehaald. In maart 2026 vond een voorbijganger een schoen met een voet in de Beneden‑Merwede. Forensisch onderzoek bevestigde dat deze resten van Yoran waren.

Dit nieuws bracht opnieuw verdriet en onrust in de regio, omdat de gevallen qua leeftijd en omstandigheden sterk verschillen, maar toch op dezelfde locatie lijken samen te komen.

Dat beide voeten op nagenoeg dezelfde plek in de Dordtse Kil werden ontdekt, roept veel vragen op bij nabestaanden en betrokkenen. De politie benadrukt dat er op dit moment geen aanwijzingen zijn om uit te gaan van een misdrijf in beide zaken. Volgens hun verklaring kunnen menselijke ledematen na langdurig contact met water loskomen door natuurlijke processen. Stroming, waterdruk en obstakels zoals takken of rivieroevers kunnen ervoor zorgen dat dergelijke resten op vergelijkbare locaties aanspoelen, wat mogelijk verklaart waarom beide gevallen zich op dezelfde plek manifesteerden.

Naar aanleiding van de vondsten werd op 9 maart een grootschalige zoekactie gehouden langs de oevers en in het water van de Dordtse Kil. Daarbij werden specialistische teams ingezet, waaronder het Landelijk Team Onderwaterzoekingen (LTOZ) met sonarapparatuur om de rivierbodem in kaart te brengen, evenals speurhonden die getraind zijn om menselijke geur te detecteren. Ondanks de inzet van al deze middelen leverde de zoekactie helaas geen aanvullende sporen op, maar het versterkte het vertrouwen dat de politie alles in het werk stelt om de families te ondersteunen en de omstandigheden rond de verdwijningen op te helderen.

Familieleden van zowel Marijke als Yoran hebben publiekelijk gereageerd op de ontwikkelingen. De kinderen van Marijke hebben in een gezamenlijke verklaring gesproken over een mengeling van verdriet en opluchting. Hoewel de vondst van lichaamsdelen voor hen het laatste sprankje hoop op een levend terugvinden van hun moeder heeft weggeslagen, geeft het hen ook een zekere mate van afsluiting in een periode van langdurige onzekerheid. Ze benadrukten dat de gemeenschap hen in deze moeilijke tijden heeft gesteund en dat deze steun van groot belang is geweest.

De ouders van Yoran deelden via sociale media hun gevoelens over het nieuws. Ze bedankten de politie en iedereen die betrokken was bij de zoektocht voor hun inzet en gaven aan dat het nieuws hen een kleine mate van duidelijkheid gaf te midden van een periode van onbegrensde vragen. Tegelijkertijd blijft het voor hen moeilijk te bevatten wat er werkelijk met hun zoon is gebeurd, en ze vragen de gemeenschap om respect voor hun rouwproces. De emotionele impact op beide families en op de lokale gemeenschap is enorm, wat de noodzaak onderstreept van voortdurende psychosociale ondersteuning.

De politie benadrukt dat beide zaken momenteel nog steeds als actieve vermissingen worden behandeld. Er wordt voortdurend contact gehouden met de families, en Slachtofferhulp Nederland en familierechercheurs blijven ondersteuning bieden aan de nabestaanden gedurende dit proces. Forensisch onderzoek wordt voortgezet, met speciale aandacht voor DNA-analyse en andere wetenschappelijke methoden om zekerheid te bieden over de identiteit van de slachtoffers en eventuele aanwijzingen over hun overlijden.

In de regio Dordrecht heeft de ontdekking van de voeten ook geleid tot bezorgdheid onder bewoners over de veiligheid langs de rivieroevers. Lokale autoriteiten hebben daarom tijdelijk de toegang tot bepaalde delen van de rivier beperkt en extra waarschuwingsborden geplaatst. Gemeenschapsbijeenkomsten en informatiesessies werden georganiseerd om bewoners te informeren over de situatie, het verloop van de zoekacties, en de ondersteuning die beschikbaar is voor wie geraakt is door deze gebeurtenissen.

Hoewel de vondst van de voeten in de rivier een tragisch en markant onderdeel blijft van deze vermissingszaken, benadrukt de politie dat de zaken afzonderlijk worden onderzocht en dat er op dit moment geen aanwijzingen zijn dat de verdwijningen verband houden met een misdrijf. Desondanks blijft de angst en het verdriet bij de families en de gemeenschap voelbaar, terwijl iedereen hoop houdt op antwoorden en afsluiting voor deze hartverscheurende gebeurtenissen.